X
تبلیغات
" نكته ها و نوشته ها " - فرقه های:اخباری ها، متکلمین، منائیها و متصوفه

فرقه های :اخباری ها ، متکلمین ، منائیها و متصوفه

این فرقه ها از فرقه های تشیع امامیه محسوب می شود

اخباری ها: افرادی بودندکه میکوشیدند در تفاسیر فقط به قرآن و روایات و اقوال صحابه تکیه کنند نه به قیاس و اجماع. و چیز دیگری به آن اضافه نمی کردند.لذا در هر آیه ای که روایت یا قول مشخص و روشنی نبود اظهار نظر نمی کردند. و این آیه را دلیل عمل خود می آوردند: «والراسخون فی العلم یقولون آمنا به کل من عند ربنا»[1] (افرادی که درعلم راسخ هستند میگویند به همه حقایق ایمان آوردیم – همه از طرف خداست) اما این اعتقاد از نظر دیگر مفسرین مردود شمرده می شد زیرا میگفتند خداوند هرگز در قرآن دلیل روشن عقل را ابطال نکرده است ، وانگهی حقانیت خود قرآن نیز با همین عقل ثابت می شود. و البته دلائل دیگری نیز در رد این نظریه می آورده اند که خارج از بحث ماست.

متکلمین: یعنی بحث کنندگان در عقائد مذهبی، این دسته نیز آیات خداوند را بر طبق اصول مذهب خود تفسیر میکردند، اما در این راه آنچه را که موافق می دیدند تفسیر می کردند و بقیه آیات را بصورتی که مذهبشان اجازه می داد تاویل می نمودند. مفسرین دیگر چنین تفاسیری را از قرآن قبول نداشته و  چون اخباریها و متکلمین به جای اینکه بگویند «قرآن چه میگوید» سعی داشتند بگویند که «آیات را بر کدام معنی باید حمل کنند». نام عمل آنها را «تطبیق» نهاده اند.

منائیها : فلاسفه به ویژه پیروان ارسطوبودند این افراد در تفسیر آیات قرآنی بسیاری از آیات مربوط به خلقت و پیدایش آسمان ها و زمین و یا برزخ و معاد و تعداد افلاک و عناصر اربعه، یعنی هرچه که با مسلمات بحثهای فلسفی آنها منافات داشت تاویل می نمودند.

متصوفه: این افراد اعتقاد داشتند که باید به باطن خلقت سیر کنند و در این راه لازم میدیدند تا توجه خود را به آیات انفسی معطوف نمایند، لذا بهائی به آیات آفاقی نمیدادند، تنها به تاویلات آیات قرآن اکتفاء نموده و ظواهر آنها را کنار می گذاشتند اینها نهایتا به این نتیجه رسیدند که قرآن را به حساب ابجد و تشکیل زبر و بینات[2] و حروف نورانی و ظلمانی تفسیر کنند.

·  در پیدایش مذاهب تنها اختلاف عقاید مذهبی دخیل نبود بلکه تقلید کورکورانه و تعصبهای خشک قومی نیز دخیل بود.

ماخوذ از کتاب "گذری بر تاریخ فرق و ادیان" نوشته: احمد یغما

هر گونه بهره برداری از این مطالب با قید نام مولف و یا با لینک کامل بلامانع است

کلیک برای صفحه اول

 

 



[1]. (سوره آل عمران – آیه 7)

[2] در حساب ابجد و بازی با حروفات میگفتند: هر گاه حرف را همانگونه که تلفظ میشود در نظر بگیریم، مانند حرف «ک» که «کاف» خوانده میشود، حرف اول را «زبر» و بقیه (اف) را «بینه» مینامیدند

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1386/10/12ساعت   توسط احمد یغما  |