جنگهای صلیبی

کانال تلگرامی تربیت سیاسی:
♦️جنگهای #صلیبی

1️⃣ قسمت اول
«آنتونی وست» نویسنده و محقق این موضوع مینویسد:
"هنگامی که جنگهای صلیبی آغاز می شد، از میلاد مسیح 1095 سال سپری شده بود و با وجود گذشت این مدت دراز از عمر مسیحیت هنوز مسیحیت یک آئین بزرگ جهانی نبود بلکه زیر فشار دشمنان بزرگ خود در اروپای غربی و اروپای جنوبی دست و پا می زد و یکی از این دشمنان بزرگ مسلمانان بودند.
مسیحیان در آن دوران نه فقط ممالک مسیحی و اروپا را مال خود میدانستند بلکه ادعای مالکیت بر همه دنیا را داشتند. مسیحیان برای هیچ ملتی و پیروان هیچ دین و مذهبی نه تنها احترام و اهمیتی قائل نبودند، بلکه معتقد بودند که غیر مسیحیان و غیر از اروپائیان هیچ کس دیگر در هیچ جاهیچ حقی نباید داشته باشد و طبیعی است که مسلمانان که از پیامبر و رهبران و امامان خود درس آزادی و آزادگی فرا گرفته بودند با این اعتقاد مسیحیان مخالف بودند."
از آغاز تمدن بشر تا کنون جنگهای زیادی اتفاق افتاده و مناطق زیادی دست به دست شده اما هیچ تصرفی مانند تصرف شهر تاریخی بیت المقدس اسباب ماجراهای دیگر و نبردهای خونین متعدد میان فرقه ها و ملت های مختلف نشده وبه خاطر تصرف و باز پس گرفتن هیچ شهری تا بدین حد که برای تصرف و استرداد بیت المقدس خون ریخته شده، افراد بشر قربانی نشدند. حالا این مطلب به قبل از ماجراهای کنونی غزه و لبنان مربوط میشود.
اما به زعم خیلی از محققین همین خونریزیها باعث پیدایش رنسانس شد یعنی یکی از مهم ترین علل دوازده گانه ایجاد رنسانس را جنگهای صلیبی میدانند.
ادامه دارد

♦️جنگهای #صلیبی
قسمت دوم

جنگهای صلیبی از شهری تاریخی بنام "بیزان تیوم" استانبول یا اسلامبول امروزی آغاز شد.این شهر که قسطنطنیه نیز نامیده شده است قلعه مسیحیان در برابر حمله ترکان به قلب مسیحیت بود. اما مسلمانان که به قدرت کافی رسیده بودند از راه ترکیه امروزی (روم شرقی) خود را به تنگه بسفور رسانیده و با عبور از آن در صدد تصرف قلب اروپا بودند. که در دوجنگ، مسلمانان از مسیحیان "بیزان تیوم" شکست خوردند، اما در سومین جنگ که در "ملازگرد" رخ داد، سلجوقیان ایران به سختی رومیان رادرهم کوبیدند.
اما موضوع اصلی همین است که 600 سال بعد از میلاد، شهر تاریخی بیت المقدس یا اورشلیم به تصرف مسلمانان عرب درآمد. و البته مسلمانان بلحاظ احترام به عیسی مسیح اجازه دادند مسیحیان آزادانه در آن شهر زندگی کرده و کلیساهای خود را بنا نمایند. هر چند که مالیاتهای نه چنداد زیادی نیز از آنها اخذ میکردند. طبیعیست در چنین شرایطی برخی از مسیحیان نیز تن به اشغال سرزمین خود و زیر بار مسلمانان رفتن را برنمی تابیدند لذا جمع قابل ملاحظه ای از مسیحیان از بیت المقدس خارج شدند تا خود را به هم کیشان مسیحی خود در کشورهای اروپایی برسانند. در بین این افراد راهبی بنام پطرس بود که بعدا به پطرس راهبان شهرت یافت، برخی محققین همین فرد را آتش افروز جنگهای صلیبی میدانند.
پطرس رهبان نزد پاپ "اورین دوم" یعنی یکصدو پنجاه و نهمین جانشین حضرت مسیح در شهر رم میرود و داستانهایی از ظلم و غارت مسلمانان بر او میگوید بطوریکه پاپ را عصبانی و بر علیه مسلمانان تهییج میکند، پاپ نیز به وی ماموریت میدهد تا همین موضوع را با مسیحیان اروپایی در میان گذارد و تا میتواند برای جنگ با مسلمانها نیرو جمع آوری کند، خود پاپ نیز به فرانسه میرود. بعد از تبلیغات مفصل پطرس و یکی از دوستانش بنام "آدمار.دو.مونتی" که اسقف ثروتمندی بود و در امر تبلیغات از جان مایه میگذاشت، وی هرکسی را که به سپاه ایشان ملحق میشد صلیبی از پارچه به رنگ قرمز میداد تا به لباسشان بدوزند. البته پطرس بیشتر از بین فقرا نیرو جمع میکرد و به آنها وعده دستیابی به خزاین ترکها را میداد. در نهایت پاپ در شهر "کلرمون" برای مردم سخنرانی کرد و آغاز جنگهای صلیبی را اعلام نمود.
ادامه دارد

♦️جنگهای #صلیبی
قسمت سوم
پطرس سپاهی را که در بینشان پیرمردان و زنان و کودکان و حتی افراد مریض بود جمع کرده و راهی قسطنطنیه شده بود همه این افراد به عشق رسیدن به ثروت که در اورشلیم شنیده بودند حاضر به شرکت در جنگ صلیبی بودند و حتی درسر راه خود شهرها را برای پیدا کردن آذوقه غارت میکردند. فرد دیگری هم که سپاهیان مسیحی را از شهر کلن در آلمان به سمت قسطنطنیه هدایت میکرد والتر معروف به والتر گدا بود. که 15 آوریل سال 1095 با لشکر شش هزار نفره بعد از طی 2200 کیلومتر راه طی سه ماه و نیم زودتر از پطروس به قسطنطنیه رسید.
اولین شهر مهمی که مورد حمله صلیبی ها قرار گرفت قلعه ای بنام خریگوردون انبار اسلحه و مهمات شهر حکومتی نیقیه بود. این قلعه را یکی از سپاهیان پطرس تصرف کرد. اما در اندک مدتی ترکها شهر و قلعه را پس گرفتند و شکست سختی به مسیحیان وارد ساختند بطوریکه تنها فرمانده آنان بنام "زئوفری بورل" توانست از معرکه فرار کند.
درحملات بعدی والتر گدا کشته شد حملات متعدد یکی بعد از دیگری برای تصرف مجدد این شهر و یا حرکت به سوی اورشلیم صورت گرفت اما نتیجه ای جز شکست برای مسیحیان و نابودی بیش از 30 هزار مسیحی نداشت. و به این ترتیب دوره اول جنگهای صلیبی بعد از پنج سال به پایان رسید.

جنگهای هشتگانه #صلیبی
از سال 1095 میلادی تا سال 1271 میلادی یعنی حدود 180 سال بین پیروان مسیح و مسلمانان جنگهای بی شمار اتفاق می افتاد اگر فاصله این جنگها را برداریم در واقع خالص جنگهای صلیبی سی سال بوده است در بین این جنگها هشت جنگ صلیبی به علت اینکه طول مدتشان بیشتر بود معروفتر از بقیه شدند.
جنگ دوم #صلیبی – از سال 1147 تا سال 1149 میلادی
جنگ سوم #صلیبی از سال 1189 الی 1192
جنگ چهارم #صلیبی از سال 1202 تا سال 1204
جنگ پنجم #صلیبی از سال 1219 تا سال 1221
جنگ ششم #صلیبی از سال 1228 تا سال 1229
جنگ هفتم #صلیبی از سال1248 تا سال 1254
جنگ هشتم #صلیبی از سال 1270 تا سال 1271
و بدین ترتیب در طول 180 سالی که میان آغاز و پایان جنگهای صلیبی فاصله بود جمعا 30 سال به پیکار و نبرد گذشت و 150 سال دیگر مهلت میان جنگها بود. که جنگ هفتم بیش از دیگر جنگها طول کشید و در این جنگ مسیحیان تلاش میکردند تا شکستهای گذشته را جبران کنند. البته تا حدودی نیز موفق شدند ولی میان سران صلیبی اختلاف آنچنان بود که نتوانستند از پیروزیهای خود نتیجه دلخواه بگیرند.

ادامه دارد

♦️جنگهای #صلیبی
قسمت چهارم
صلیبیانی که توسط "آدمار. دو. م.نتی" بسیج شده و رهبری می شدند، سرنوشت دیگری داشتند.
این افراد چهل هزار نفر بودند که مقرشان شهر "کال سه دون" در کنار قسطنطنیه بود و از بهترین روسای آنان یکی "گودفری. دو. بویون" نام داشت، ایشان فردی شجاع و با لیاقت و با شوکتی بود اما در بین سپاهیان خود عده ای وصله ناجور بودند که تنها به هوای غارت و چپاول اماکن مسلمانان همراه او شده بودند. اولین برخورد آنها با مسلمانان در "نیقیه" از شهرهای باستانی آسیای صغیر و جزو امپراتوری بیزانس اتفاق افتاد. و مسلمانان در این جنگ شکست خوردند. اما خشونت بیش از حد صلیبی ها که سر همه اسرای مسلمان را بریدند باعث شد تا مسلمانان با سران بیزان تیوم تبانی کنند و آنان که دلخوشی از سپاهیان صلیبی نداشتند و افراد جنگی را دشمنانی پست نهاد می دیدند قبل از اینکه صلیبی ها شهر را بگیرند، خودشان نیقیه را گرفتند و در عوض این تبانی، با پادشاه مسلمان نیقیه خوش رفتاری کردند و این حسن رفتار سبب شد تا صلیبیها با کشور بیزان تیوم نیز دشمن شوند یعنی در دو جبهه وارد جنگ شوند.
هدف بعدی صلیبی ها شهر "انطاکیه" بود. با تمدنی بالا و ثروتی سرشار که خیابانها و کوچه های تمیز و وسیعی داشت. جناب "آنتونی وست" محقق و نویسنده جنگهای صلیبی مدعیست دربرابر آن شهر، پاریس و سایر شهرهایی که صلیبی ها می شناختند، دهکده ای بیش نبودند. فرهنگ بالای مردم توافق و همزیستی مسالمت آمیز بین مسلمانان و مسیحیان این شهر را موجب شده بود. بحدی که مسیحیان این شهر هیچ چراغ سبزی به صلیبیون نشان نمیدادند و اعتقادی به جنگ با مسلمانان نداشتند. محاصره انطاکیه شروع شد و صلیبی ها خسته و گرسنه دورتا دور شهر ثروتمند را گرفتند و از آنطرف نیز دسته های مختلف امدادی مسلمانان از حلب و دمشق و موصل به کمک مردم انطاکیه آمدند. اما طی چند جنگ و گریز سپاه مسلمانان به سختی شکست خورد و سپاهیان به شهرهای خود متواری شدند.
این شکست راه حمله صلیبی ها را به اورشلیم باز کرد
ادامه دارد

♦️جنگهای #صلیبی
قسمت پنجم
راه پیمایی شش ماهه
قبل از اینکه حمله به اورشلیم آغاز شود، یک دشمن خطرناک، بسیاری از صلیبی ها را به خاک و خون کشید. نام این دشمن تب حصبه بود که موجب گردید تا "آدمار. دو. مونتی" و دوازده تن از سران سپاه صلیبی و هزاران سپاهی دیگر نابود شدند، و باقی مانده یک راه پیمایی طولانی را آغاز کردند و شش ماه پس از ترک انطاکیه و گذشتن از صحراها و دشت ها و کوه های بسیار به محلی رسیدند که تپه ای به نام "مون توژووا" نام داشت و بر اورشلیم مشرف بود. این شهر مستحکم ترین دژ دنیای قدیم بود و در میان برج های مستحکم آن مسلمانان، یهودیان و جمعی از مسیحیان با اطمینان خاطر زندگی میکردند.
شوق دیدار اورشلیم و تصرف آن، سپاه صلیبی را وسوسه و بسیار تحریک کرد. مخصوصا که سی روز آنها را پشت دروازه ها معطل کرده بودند. این اشتیاق موجب پیروزی آنان و تسلط بر دژ گردید البته تلفات زیادی در غلبه و تصرف دژ دادند لذا انتقام همه چیز را از ساکنین قلعه گرفتند، هر کسی را یافتند کشتند، چه مسلمان،چه مسیحی و یا یهودی، "آنتونی وست" محقق بزرگ جنگهای صلیبی آمار کشته شده ها تنها در مساجد مسلمانان در این قلعه را بیش از دوازده هزار نفر برآورد کرده است.
تسلط یافتگان بر اورشلیم برای سلطنت یکی از شجاع ترین سردار مسیحی را انتخاب کردند که "گودفری دو بویون" نام داشت.
مسیحیان تصور میکردند که با تصرف اورشلیم کار تمام شده است. و تکلیف خود را به پایان رسانده اند. اما این تازه آغاز کار بود. زیرا مسلمانان ساکت نمی نشستند تا مسیحیان به راحتی بر اورشلیم سلطنت کنند. و بر این اساس جنگهای بعدی میان مسلمانان و مسیحیان آغاز شد والبته فتوای جهاد علیه مسلمانان راپاپ "اوژن سوم" صادر کرد و "لویی هفتم" پادشاه فرانسه مامور جنگ با دشمن و یاری رسان به مسیحیات ارض اقدس و سوریه شد، و از سوی دیگر امپراطور آلمان "کنراد هوهنشتافن" نیز به همین ماموریت انتخاب گردید.
جنگ به نفع مسلمانان پیش رفت
این جنگ دومین جنگ صلیبی بود. فرانسوی ها و آلمانیها می خواستند خود به تنهایی فاتح جنگ باشند. ولی هم لویی هفتم و هم کنراد هر دو جدا جدا شکست خوردند شکست آلمانیها به قدری سخت بود که نود درصد سپاهیانشان کشته شدند. و این تنها بخاطر اتحادی بود که مسلمانان به رهبری سردار دلیری به نام نورالدین ایجاد کرده بودند در حالی که در اردوی صلیبی جز نفاق و ستیز به خاطر چگونگی برداشت و تقسیم غنایمی که هنوز به دست نیامده دعوا بود. بدین ترتیب دوره دوم جنگهای صلیبی به نفع مسلمانان پایان یافت.
سایر جنگهای صلیبی نیز به همین قیاس شروع و پایان یافتند زیرا هدف مقدس و ایده اصلی مسیحیان که بخاطر آن بسیج شده بودند از میان رفته و جای اعتقادات دینی را حسادت و خودنمایی و حرص فرا گرفته بود. اما بر عکس مسلمانان چه در زمان نورالدین و چه در زمان جانشین او "صلاح الدین ایوبی" سخت با هم متحد شده و با انضباطی شدید پرورش می یافتند. و البته پادشاه تازه اورشلیم که "گی. دو. لوزینیان"نام داشت، از بی کفایت ترین سلاطین مسیحی بود و روی این اصل، در جریان جنگی با صلاح الدین شکست خورد و اسیر شد، و مجددا اورشلیم به تصرف مسلمانان درآمد.
ادامه دارد

♦️جنگهای #صلیبی
قسمت پایانی (۶)
آنتونی وست معتقد است هر چند این جنگها به سود مسلمانان تمام شد، ولی نفع اصلی را بشریت برد. که هم مسلمانان و هم مسیحیان و هم یهودیان را شامل می شد.زیرا تماس دو تمدن متفاوت شرق و غرب سبب شد که هر یک از دو طرف عادات و آداب نیکوی یکدیگر را اقتباس کنند و در این میان بهره ی تمدن غربی ها بیشتر بود. زیرا صلیبی ها حتی حمام رفتن را نیز (که امروزه از اصول مسلم بهداشت محسوب می شود) از مسلمانان یادگرفتند شیوه زندگی مسلمانان، خانه های بزرگ و راحت و جامه های سبک مسلمانان سبب شد تا رفته رفته اروپایی ها در زندگی مسلمانان مستهلک شوند و آنها را یاد بگیرند.
معروف ترین قهرمان جنگهای صلیبی مسلمانان صلاح الدین ایوبی بود
آنتونی وست که بیشتر به تاثیرات جنگهای صلیبی روی انسانها پرداخته مینویسد: «.... از لحاظ سیاسی نیز تغییراتی در سبک حکومت های ممالک جنگجو به وجود آمد که همین امر یکی از علل بعدی رنسانس های مختلف شد.چه رنسانس اصلی یعنی تغییرات کامل در علم و ادب و هنر و چه رنسانس های فرعی مثل تغییرات در نوع حکومتها... زیرا تا قبل از بروز این جنگها، "پاپ" هر که بود فرمانروای بی چون و چرای همه امرا و سرکردگان مسیحی بود و اوامرش کورکورانه و بدون قید و شرط مطاع همگان بود و چون در جریان جنگها معلوم شد که پاپ آنطور که تصور می شد مقتدر نیست. رفته رفت آن "تعهد" نیز نسبت به پاپ از میان رفت و مطلق بودن پاپ منتفی شد.»
در جریان این جنگها نام آوران و سرداران بسیاری شرکت داشتند و سلاطین مقتدری نیز یا برای شرکت در ثواب آخرت جنگ با مسلمانان و یا برای شرکت در چپاول و غارت ثروت افسانه ای شهر های مسلمانان همراه با سپاهیان خویش به میدان های جنگ رفتند که از آن جمله (لویی هفتم، کنراد دو. هوهنشتافن- ریشارد شیردل- فلیپ اگوست) را باید نام برد و از میان مسلمانان و سران مسلمان نیز پهلوانان و نام آورانی به شهرت رسیدند که شهرت یکی از آنها یعنی صلاح الدین ایوبی از همه بیشتر بود و جهان گیر شد.
پایان
از ملاحظه شما سروران عزیز سپاسگزارم
ارادتمند #احمدـیغما